Władca Rzymu - John Stack

Losy wojny z Kartaginą są zmienne. Po zwycięstwach nad flotą kartagińską i wykryciu planu Barkasa bezpośredniego ataku na Rzym w Senacie zapada decyzja o odpłaceniu pięknym za nadobne.

Dwanaście  tysięcy legionistów, pod wodzą konsula Marka Acyliusza Regulusa wyrusza na podbój Kartaginy. Jednak zostają zmiecione przez jazdę punicką wzmocnioną użyciem słoni bojowych.

Z pola bitwy uszło z życiem tylko dwa tysiące Rzymian, a pięćset osobowy oddział, z którym chciał się przebić z okrążenia konsul, trafił do niewoli.

Attyk, z nielicznymi okrętami jest „zachęcany” przez Hamilkara do poddania się, jednak woli niepewną walkę od pewnego przykucia do wioseł na galerze.

Na szczęście, w ostatniej chwili, pojawia się rzymska flota pod dowództwem dwóch konsulów Marka Emilusza Paulusa i Serwiusza Fulwiusza Petinusa Nobilora.

I tu znowu Pani Fortuna zmienia swe sympatie.

Mimo ostrzeżeń Attyka, że żegluga przez najbliższe kilka tygodni jest niebezpieczna, ze względu na sztormową pogodę Marek Emilusz Paulus, lekceważąc rady doświadczonego prefekta floty podejmuje decyzję o wypłynięciu.

I zgodnie z przewidywaniami naszego bohatera dochodzi do praktycznie całkowitego zatopienia „classis Romana”. Jednym z powodów hekatomby okrętów jest „corvus” – pomost desantowy, który zniwelował przewagę Kartagińczyków na morzu umożliwiając legionistom rzymskim przeprowadzanie bardzo skutecznych abordaży.

Przybyły z tą wieścią do Rzymu Attyk staje naprzeciwko Senatu. Na nowego konsula zostaje wybrany stary wróg – Scypion. Kartagińczycy, decydując się na wycofanie własnych wojsk z Sycylii zastępują je greckimi najemnikami. Jest to argument, którego używa Scypion podważając lojalność Attyka.

Do tego dochodzi spór z ojcem Septymusa  i Hadrii. Stary wojownik nie uznaje Greka, za godnego ręki swojej córki. Nie po to walczył z Grekami pod Beneventem, żeby teraz wydać córkę za potomka tych „barbarzyńców”. Hadria, jako posłuszna córka nie chce dokonać innego wyboru, niż pozostanie z rodziną.

Zraniony Attyk, zaczyna poważnie zastanawiać się nad tym, czy faktycznie jego bezwzględna lojalność i niezliczone usługi, jakie oddał Rzymowi kiedykolwiek zmienią jego sytuację i przestanie być traktowany jako potencjalny zdrajca i obywatel Republiki, ale drugiej kategorii.

Jak potoczą się losy naszych bohaterów i jak zakończy się I wojna punicka (ale to akurat wiecie z historii :-D) znajdziecie w trzecim tomie cykli „Władcy mórz” 

 Tytuł: Władca Rzymu
Tytuł oryginału: Master of Rome

Autor: John Stack 
Tłumaczenie: Marta Dziurosz
Wydawnictwo: Rebis
Data wydania: październik 2011
Liczba stron: 336

Czytaj więcej »

Okręt Rzymu - John Stack

Podczas patrolu antypirackiego okręt Republiki Rzymskiej, nowoczesna trirema „Aquila” dowodzona przez kapitana Attyka Miloniusza Perennisa natyka się na potężną flotę punicką admirała Hannibala Gisko, głównodowodzącego floty i armii kartagińskiej na Sycylii.

Dzięki doskonałej znajomości lokalnych wód udaje się umknąć potężnej armadzie kartagińskiej i doprowadzić do zatopienia jednej z jej jednostek poprzez wprowadzenie na bardzo silny wir.

Razem z dowódcą piechoty morskiej „Aquili” Septymusem Letoniuszem Kapito, prywatnie przyjacielem kapitana docierają przed oblicze starszego konsula Rzymu i głównodowodzącego armią rzymską Gnejusza Kornliusza Scypiona z raportem o punickich okrętach, które są w stanie doprowadzić do pełnej blokady wyspy.

Rzymianie, niepokonani na lądzie znacznie ustępują znakomitej marynarce wojennej Kartaginy.

Kartagińska flota nie ma sobie równych w tamtych czasach – i tą właśnie przewagę chce wykorzystać admirał Gisko. Odcięcie dostaw wszelkiego typu sprzętu wojennego oraz żywności na Sycylię doprowadzić ma do klęski 40.000 legionistów znajdujących się na wyspie.

Przyjaciele obiecują byłym towarzyszom Septymusa z legionu Dziewiątego, że wrócą z pomocą na czas.

Starszy konsul wydaje rozkaz natychmiastowego udania się do Rzymu w celu złożenia raportu Senatowi.

Podobnie jak kartagiński admirał, konsul rzymski Gnejusz Kornliusz Scypion jest człowiekiem bezwzględnym, nie liczącym się z nikim, ani z niczym, poza swoją chwałą i pozycją w Rzymie.

Nie ma w zwyczaju słuchać czyichkolwiek rad, poza swoją żoną a już na pewno nie ma zamiaru przyjmować jakichkolwiek sugestii od Greka, którym jest Attyk.

Nie ma znaczenia, że jest on znakomitym dowódcą okrętu – nie jest „prawdziwym rzymianinem” mimo tego, że jest obywatelem Republiki.

W Rzymie starszy konsul chce utworzyć flotę mającą pokonać Kartagińczyków i przedłużyć swój konsulat o kolejny rok, mimo tego, że prawo tego nie dopuszcza.

Jego największym przeciwnikiem i wrogiem jest młodszy konsul Gajusz Duiliusz „homo novus” wśród rzymskich elit, który dorobił się majątku samodzielne, a nie odziedziczył po przodkach.

W Rzymie Septymus zaprasza przyjaciela do domu. Tam Attyk poznaje jego siostrę, młodą wdowę po najlepszym przyjacielu Septymusa. I jak to bywa w takich przypadkach – zakochuje się w niej z  wzajemnością. Septymus nie przyjmuje tego do wiadomości, o czym w gniewnych słowach informuje Attyka.

Kto wygra walkę o dowództwo nad flotą? Czy Kartagińczycy ulegną w walce? Jak potoczą się losy pozbawionych dostaw legionów na Sycylii? Czy miłość zwycięży niechęć ?

To już musicie przeczytać sami :-)

Tytuł: Okręt Rzymu
Tytuł oryginału: Ship of Rome

Autor: John Stack 
Tłumaczenie: Marta Dziurosz
Wydawnictwo: Rebis
Data wydania: wrzesień 2010
Liczba stron: 336

Czytaj więcej »

Kapitan Rzymu - John Stack

Porażka starszego konsula Gnejusza Kornliusza Scypiona, który dał się wciągnąć w kartagińską pułapkę pod Liparą doprowadziła do znacznego osłabienia jego pozycji w Rzymie. Attyka wziął pod opiekę konsul Gajusz Duiliusz, doceniając jego zalety, jako dowódcy okrętu.
Jednak mimo tych sprzyjających przyjaciołom okoliczności, muszą oni w dalszym ciągu mieć się na baczności.

Scypion, dzięki czujności i inteligencji swojej żony wykrywa szpiegów Gajusza Duiliusza i podsuwa mu fałszywą informację, o tym, że chce objąć funkcję cenzora.

To wbrew pozorom stanowisko dające silny oręż w walce z wrogami.

Cenzorzy prowadzili m.in. spis majątków i kontrolowali wydatki państwa na cele publiczne oraz  określali koszty prowadzenia wojen i rozbudowy armii. Do zakresu ich obowiązków należało też tzw. cura morum, czyli czuwanie nad moralnością obywateli.

To umożliwiało, przy odpowiednim określeniu powinności podatkowych, doprowadzenie przeciwników do ruiny, natomiast ”cura morum” służyła do wywierania nacisków na senatorów, co do prowadzenia się których były wątpliwości.

Dlatego, zauważając takie zagrożenie Gajusz Duiliusz zrezygnował z kandydowania na starszego konsula. Stanowisko to objął, pod wpływem Scypiona, jeden z jego senackich sojuszników Marek Acjusz Regulus.

Na domiar złego – trybunem, na fali popularności floty, został młody Warro, którego ambicje i wysokie mniemanie o swoim znaczeniu jest odwrotnie proporcjonalne do jego faktycznych kwalifikacji i odwagi.

To doprowadziło do konfliktu pomiędzy naszymi bohaterami a młodocianym, lecz bardzo mściwym Warronem.

Stosunki pomiędzy przyjaciółmi w dalszym ciągu są napięte – Septymus do tej pory nie może wybaczyć Attykowi związku z siostrą.A to tylko wrogowie w Rzymie.  

Nie można zapominać, że jedna wygrana bitwa morska nie jest w stanie złamać potęgi Kartaginy oraz strategicznego geniusza Hamilkara Barkasa.

Na morzu pojawiają się bardzo dziwni piraci, którzy mordują całe załogi i zatapiają statki. To dość dziwne zachowanie jak na piratów, których podstawą „rzemiosła” jest pozyskiwanie pryzów. Odwet, jaki szykuje Hamilkar ma sięgnąć samego serca imperium – Rzymu.

Czy chytremu Kartagińczykowi powiodą się jego plany? Czy przyjaciele dojdą w końcu do zgody w sprawach uczuć Attyka do Hadri?

Czy potężni wrogowie dokonają zemsty na naszych bohaterach?

To i jeszcze więcej w “Kapitanie Rzymu” Johna Stacka :-)

Tytuł: Kapitan Rzymu
Tytuł oryginału: Captain of Rome

Autor: John Stack 
Tłumaczenie: Marta Dziurosz
Wydawnictwo: Rebis
Data wydania:  2011
Liczba stron: 336

Czytaj więcej »